نماینده میبد:
بالاتر از 100 نماینده پای سوال از رئیس دولت ایستاده اند از ارز تا بازار
مهندس وب: سؤال و استیضاح رئیس دولت و وزرا، باآنکه از حقوق قانونی و ابزارهای نظارتی مجلس محسوب می شود، اما در وضعیت پیچیده اقتصادی و فشارهای ناشی از تحریمها، محل مناقشه جدی است. سید حسین نقوی حسینی، نماینده ادوار مجلس، با تکیه بر ضرورت واقع بینی در استفاده از این ابزارها می گوید ریشه گرانی ها و نوسانات اقتصادی را نباید فقط در اشخاص جست وجو کرد. به عقیده او، هرچند مجلس مکلف به پیگیری مطالبات معیشتی مردم است، اما تجربه نشان داده جابه جایی افراد یا زیر سؤال بردن دولت، لزوماً به بهبود وضعیت اقتصادی منجر نمی شود و چه بسا بر پیچیدگی شرایط بیفزاید.
علیرضا نجمی: طرح سؤال از رئیس جمهور، به عنوان یکی از ابزارهای نظارتی مجلس، همواره در نقطه تلاقی قانون، سیاست و افکار عمومی قرار داشته است. در ظاهر، این حقِ مجلس است که در مقابل افکار عمومی از رئیس قوه مجریه توضیح بخواهد؛ اما در عمل، هر بار که چنین اقدامی در دستور کار قرار می گیرد، پرسش های جدی تری سر برمی آورند: عواقب این تصمیم چیست؟ آیا زمان بندی آن درست است؟ و مهم تر از همه، آیا این اقدام واقعا به معیشت مردم گره خورده یا رنگ وبوی جناحی دارد؟
و اما افترا همیشگی، جناحی بودن نفًس اقدام سوال از رئیس جمهوری است. حقیقت اینست که هیچ کنش سیاسی در خلأ صورت نمی گیرد. ترکیب مجلس، فضای رقابتهای سیاسی و نزدیکی یا دوری به انتخابات، همگی بر برداشت افکار عمومی اثر می گذارند. اگر سؤال ها ناظر به برنامه های کلان، فاکتورهای روشن اقتصادی و وعده های مشخص دولت باشد، میتوان آنرا اقدامی در جهت منافع عمومی دانست. اما اگر ادبیات و محورهای طرح سؤال بیشتر معطوف به تسویه حساب های سیاسی باشد، طبیعی است که برچسب جناحی بودن بر آن بنشیند.
نکته کلیدی اما نسبت این اقدام با معیشت مردم است. مردم انتظار دارند هر تنش سیاسی، دست کم افقی از بهبود را نشان دهد. اگر طرح سؤال بتواند دولت را به اصلاح سیاستهای اقتصادی، شفاف سازی در بودجه، یا پاسخ گویی در رابطه با تصمیماتی که مستقیماً سفره خانوار را کوچک تر کرده وادار کند، آنگاه میتوان گفت این اقدام، هرچند پرهزینه، اما بی فایده نیست. در غیر این صورت، خطر آن وجود دارد که نظارت، بجای ابزار اصلاح، به عامل فرسایش انرژی دو قوه بدل شود.
در این راستا خبرگزاری خبرآنلاین با سید جلیل میرمحمدی میبدی نماینده تفت و میبد گفتگویی انجام داد؛ نماینده میبد اظهار داشت: طرح سؤال از رئیس جمهوری نباید تا این اندازه بزرگ نمایی شود. طبق قانون، یکی از اهرم های نظارتی مجلس، طرح سؤال است و سؤال از رئیس جمهوری هم یکی از مصادیق همین ابزار قانونی به حساب می آید. خودِ رئیس جمهوری نیز سابقه حضور در مجلس را داشته و با این فضا آشناست؛ بدین سبب موضوعی نیست که بخواهیم آنرا به شکلی جلوه دهیم که گویی اتفاق خارق العاده یا نگران کننده ای درحال رخ دادن است، یا تصور نماییم که ایشان از این مورد ابایی دارد. اساساً نباید مساله را بیش از حد بزرگ کرد.
سوال از رئیس جمهوری صد در صد معیشتی است وی ادامه داد: سؤالی که مطرح شده، صددرصد معیشتی و صددرصد در حوزه اقتصاد است. این سؤال نه ربطی به مباحث سیاسی دارد و نه به مسایل جناحی و خط کشی های رایج. حقیقت اینست که محور سؤال بطورکامل روشن و مشخص است. حتی مواردی که بنده شخصاً آنها را امضا کرده ام، همگی حول مسایل معیشتی مردم، موضوع ارز، وضعیت اقتصاد و رهاشدگی بازار بوده است. الحمدلله آقای رئیس جمهوری هم نشان داده اند که در پاسخ گویی اهل تعامل هستند و این مورد به هیچ عنوان جنبه جناحی ندارد.
نماینده میبد و تفت در مجلس اظهار داشت: این مطالبه، مطالبه مستقیم مردم از ما نمایندگان است. به خدا قسم، هر جا که حضور پیدا می کنیم—چه در دانشگاه ها، چه در مساجد، چه در بین مردم عادی، چه در صنایع و چه در جمع کارگران همه جا با همین مطالبه مواجه هستیم. خدا شاهد است که شاید روزانه بالغ بر دویست تا سیصد پیامک دریافت می کنم که مضمون خیلی از آنها گلایه مردم است؛ این که می گویند چرا کاری صورت نمی گیرد، چرا سکوت کرده اید، چرا در مقابل مشکلات اقتصادی واکنش جدی دیده نمی گردد. این مطالبات فقط محدود به یک حوزه هم نیست؛ چه در بحث ارز، چه در موضوعات مختلف اقتصادی، مردم دائماً از ما انتظار پیگیری دارند. خب طبیعتاً وقتی چنین مطالبه ای وجود دارد، ما هم سؤال می نماییم.
وی افزود: امیدوار هستم اگر با نگاهی عاقلانه و منصفانه به این مورد نگاه نماییم و هر دو طرف چه مجلس و چه دولت فارغ از نگاه های جناحی و سیاسی به ماجرا بنگرند، به این نتیجه برسیم که این سؤال، واقعا یک سؤال معیشتی است. سؤالی در رابطه با برنامه دولت در حوزه ارز، تامین کالاهای اساسی، کالا برگ و مطالبی از این دست مطرح گردیده است. بار دیگر تاکید می کنم که این سؤال، اساساً یک سؤال اقتصادیست.
می توان از دل همین فرایند سؤال و جواب، چهار یا پنج قول مشخص از رئیس جمهوری بگیریم میبدی اظهار داشت: از طرف دیگر، بنده فکر می کنم اگر آقای رئیس جمهوری تیم اقتصادی خودرا برای پاسخ گویی به این سوال بسیج کنند، میتوان از دل همین فرایند سؤال و جواب، چهار یا پنج قول مشخص و چهار یا پنج برنامه عملیاتی از دولت گرفت. حداقل این انتظار وجود دارد که در این سه ماه منتهی به انتها سال—در حالی که هم ماه مبارک رمضان را پیش رو داریم و هم شب عید بتوانیم چند خبر خوب به مردم بدهیم. شاید همین مساله سبب شود دولت هم تحرک بیشتری پیدا کند و تکانی بخورد تا شرایط به سوی بهتری حرکت نماید.
او در آخر اشاره کرد: در مورد تعداد امضاها هم عرض کنم، زمانیکه بنده امضا کردم، اگر اشتباه نکنم حدود هشتاد یا نود نفر امضا کرده بودند؛ البته روی عدد خیلی حساس نباشید، اما فکر می کنم هم اکنون تعداد امضاها به بالای صد نفر هم رسیده باشد. در هر صورت، این نشان دهنده دغدغه مشترک نمایندگان نسبت به مسایل معیشتی مردم است.
سید حسین نقوی حسینی، نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی، نیز در رابطه با این موضوع به گزارشگر خبرآنلاین اظهار داشت: سؤال، استیضاح، مطالعه و تفحص و تذکر، همگی از ابزارهای نظارتی مجلس شورای اسلامی و از حقوق قانونی نمایندگان محترم مجلس است. نمایندگان می توانند از رئیس جمهوری یا وزرا سؤال کنند، طرح استیضاح تهیه کنند، تذکر بدهند یا وارد فرایند مطالعه و تفحص شوند. این ها ذاتِ نظارتی مجلس است و تردیدی در آن وجود ندارد. اگر مجلسی مقتدر و ناظرِ قوی داشته باشیم، بدون شک می تواند دولت را فعال تر کند و آنرا در راه رفع مشکلات کشور رهنمون سازد.
آیا نمایندگان مجلس از شرایط کنونی بی خبر هستند؟ وی ادامه داد: اما نکته ای که امروز محل بحث است، اینست که آیا نمایندگان محترم مجلس از شرایط کشور بی خبر اند؟ آیا نمی دانند در کشور چه می گذرد و دشمنان جمهوری اسلامی چه اقداماتی را ضد ملت ایران دنبال می کنند؟ آیا منشأ این گرانی ها، تورم، افزایش نرخ ارز و کاهش ارزش پول ملی برای آنها ناشناخته است، یا برعکس، به خوبی از ریشه های این اتفاقات آگاه اند؟
نقوی حسینی تصریح کرد: اگر ما می دانیم که تحریم های شدید اقتصادی ضد جمهوری اسلامی اعمال می شود و توطئه های دشمنان بیرونی فشار مضاعفی بر ملت ایران وارد کرده و عامل بخش مهمی از این مشکلات و نوسانات اقتصادی می باشد، در چنین شرایطی باید چه نگاهی داشته باشیم؟ طبیعی است که در این وضعیت، باید پشت دولت ایستاد، نه پشت دشمن. دولت امروز با شرایطی خیلی مشکل روبروست و همه ما به این حقیقت واقفیم. حتی می دانیم که اگر، به فرض، باب مذاکرات با آمریکا باز می شد، خیلی از این تحولات می توانست مسیر معکوسی پیدا کند؛ اما آیا میتوان با دشمنی غدار که از پیش نتیجه مذاکره را تعریف کرده و می گوید هدف از مذاکره باید تحمیل خواسته های مشخص به نظام و ملت ایران باشد، وارد گفتگو شد؟ روشن است که هیچ انسان با غیرت و هیچ ملت مستقلی اجازه نمی دهد با چنین دشمنی که آشکارا مقابل ما ایستاده و می خواهد خواسته هایش را تحمیل کند، وارد مذاکره ای از موضع ضعف شود.
باید ملاحظات بیشتری داشته باشیم و با دقت و مراعات بیشتری عمل کنیم وی افزود: بدین سبب وقتی علت و ریشه این اتفاقات را می دانیم، باید ملاحظات بیشتری داشته باشیم و با دقت و مراعات بیشتری عمل نماییم. البته ضعف مدیریت را نمی توان نادیده گرفت و اگر جایی ضعف مدیریتی وجود دارد، باید حتما با آن برخورد شود. اما تجربه های گذشته پیش چشم ماست. در ماجرای آقای همتی دیدیم کسانیکه استیضاح ایشان را دنبال می کردند، حتی با قسم جلاله اعلام می کردند که اگر همتی برکنار شود، قیمت دلار دیگر افزایش پیدا نمی کند و حتی کاهش خواهد یافت. این وعده ها در محضر ملت ایران داده شد. اما چه شد؟ آقای همتی استیضاح و برکنار شد؛ آیا بعد از آن، قیمت دلار افزایش پیدا نکرد؟ آیا آن تصوری که مطرح می شد، تحقق یافت؟ حقیقت اینست که علت افزایش قیمت دلار شخص همتی نبود.
نماینده ادوار مجلس اظهار داشت: این ها ملاحظاتی است که باید به آنها دقت نماییم. مردم امروز در وضعیت اقتصادی خیلی دشواری قرار دارند و فشار اقتصادی بر آنها سنگین است. مجلس بطور قطع باید به مسایل معیشتی و اقتصادی مردم بپردازد و این یک امتیاز مثبت برای مجلس و با این وجود یک مطالبه ملی است. اما سؤال اینجاست: آیا با کنار گذاشتن افراد، زیر سؤال بردن دولت یا حتی زیر سؤال بردن رئیس جمهور، مشکلات حل می شود؟ آیا دیگر شاهد افزایش قیمت دلار نخواهیم بود و مسایل معیشتی مردم بطور کامل سامان پیدا می کند؟ اگر واقعا چنین بود، می شد با اطمینان وارد این مسیر شد. اما تجربه و دانش ما نشان داده است که با جابه جایی افراد، تغییر اساسی در روندها ایجاد نمی شود.
در چنین شرایطی نباید گرفتار فرار به جلو شویم وی ضمن اشاره به شرایط فعلی اضافه کرد: به عقیده من، در چنین شرایطی نباید گرفتار فرار به جلو شویم. باید صادقانه و واقع بینانه با مردم صحبت نماییم. البته این نکته را هم باید اظهار داشت که نمایندگان مجلس، بخصوص آن هایی که سابقه حضور در مجلس را دارند، به خوبی می دانند که چه فشاری از جانب مردم بر آنها وارد می شود. نماینده در حوزه انتخابیه، در مجالس و مجامع مردمی حضور پیدا می کند و مردم صریحاً از او مطالبه می کنند: شما وکیل ما هستید، چرا اقدامی نمی کنید؟ چرا حرکتی انجام نمی دهید؟ چرا جلوی این گرانی های لجام گسیخته نمی ایستید؟ مگر شما قانون گذار و ناظر نیستید؟
نقوی حسینی اظهار داشت: طبیعی است که نمایندگان برای پاسخ گویی به این حجم از مطالبات، وارد مسیرهایی مثل سؤال از رئیس جمهوری یا استیضاح وزرا شوند تا بتوانند به موکلان خود بگویند ما اقدام نموده ایم. اما حقیقت اینست که برای خود نمایندگان هم پوشیده نیست که با استیضاح یک وزیر یا سؤال از رئیس جمهور، مشکلات اساسی مردم حل نمی گردد. شاید این اقدامات راهی برای پاسخ گویی سیاسی به مطالبات باشد، اما لزوماً چاره مشکلات اقتصادی نیست و چه بسا در مواردی به پیچیده تر شدن اوضاع هم منجر شود.
او در آخر اشاره کرد: بالاخره، به نظر می آید این مورد بیشتر از آنکه صرفا جناحی باشد، ناشی از فشار مطالبات مردمی است. ممکنست برخی جریان های تندرو انگیزه های دیگری هم داشته باشند، اما در مجموع، هدف غالب نمایندگان تخریب دولت نیست. نمایندگان، وکلای ملت اند و زیر فشار مستقیم مردم قرار دارند. وقتی از آنها سؤال می شود که برای این وضعیت قیمت ها، ارز، طلا و گرانی چه کرده اید، طبیعی است که با طرح سؤال یا استیضاح، دست کم بتوانند بگویند ما بی تفاوت نبوده ایم. این اقدامات بیشتر از هر چیز، تلاشی برای پاسخ گویی به مطالبات مردم است.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب